Üzerime gel ve sağ tıkla

10 10 2012

trajikomik hallerimiz...

ne bekliyoruz ki hayattan...

ne verdik ki nefes alabilmek için...

içimize hep zehir soluduk bir şey vermekten çok...

hayattan beklentimiz artmakta iken verebileceklerimizde o hızla azalmadı mı..

sorular bizi biz yapan şeyler hakkında niye yeşermedi de istemekten hiç vaz geçmedik...

çiğ süt emdiren hayat bizden ne isteyebilir ki düşüncesimiydi bize bu nankörlüğü yaptıran...

umutlar yeşertirken bahçemizde,niye şükran duygularına ufacık bir yer ayıramadık...

biz değiliz değil mi suçlu...

suçlu her zaman başkaları. her zaman mazlum biziz..

yok böyle bir dünya..

bizim yaşadığımız sahici bir yalandan başka ne ki?

soru işaretleri kullanmaktan korkan bizler fikirsizleştik ...

29
0
0
Yorum Yaz